 |
Türk Edebiyatı Dergisi |
|
| |
|
|
Yeni Kitaplar |
|
1944-1945 Irkçılık-Turancılık Davasında SORGULAR SAVUNMALAR
Türkiye’de 1944-1945 yıllarında dünyanın hiçbir ülkesinde olmayacak ve olması hayal dahi edilemeyecek bir cinayet işlendi. Ülkenin en seçkin aydınları, yurtseverleri, ilim, fikir ve sanat adamları tutuklanarak, tabutluklara sokuldu, mahkemelerde süründürüldü. Nihal Atsız, Orhan Şaik Gökyay, Alparslan Türkeş, Zeki Velidi Togan gibi vatanımızın ve milletimizin büyük sevdalıları, “vatan hainliği” ile suçlanıp bir buçuk yıl işkence altında kaldı. Bu kitap, yakın tarihimizdeki zulümleri, haksızlıkları ve utançları, belgeleriyle ortaya koyan, hem millî bir ağıt, hem de herkesin dönüp dönüp bakması gereken bir ibret aynasıdır.
Sayfa : 592
Yayın Yılı : 2010
Kağıdı : İthal
Ebat : 13,5 x 21,5
Kapak : Kuşe
ISBN : 978-975-6186-53-4
Fiyatı : 25,00 TL
|
Ben Bir Mübâdilim / Mayadağ’dan Şarköy’e
30 Ocak 1923 tarihinde Türkiye ile Yunanistan arasında Nüfus Mübâdelesi Sözleşmesi yapıldı. Lozan’ın ek protokollerinden kabul edilen bu sözleşme ile Türkiye sınırları içinde yaşayan Rumlar (İstanbul’dakiler hariç) Yunanistan’a, Yunanistan’da yaşayan Türkler de (Batı Trakya’dakiler hariç) Türkiye’ye dönecekti. 500.000’e yakın Türk İstanbul, İzmir, Bursa, Balıkesir, Edirne, Tekirdağ, Kırklareli, Samsun, Kocaeli gibi illere yerleştirilirken, Anadolu’daki Rumlar da Yunanistan’a gönderildi. Önce Balkan, ardından Cihan ve sonrasında İstiklâl Savaşı’yla milletimiz tarihinin en büyük felâketlerinden birini yaşadı. Bu üç savaşta toplam altı milyon civarında insanımızı kaybettik. Beş yüz yıldır Türk toprağı olan pek çok yeri terketmek zorunda kalmanın trajedisini yaşadık. Bu eserde, Yunanistan’a bıraktığımız Mayadağ’dan Türkiye’ye göçmüş bir ailenin tarihî macerası anlatılıyor.
Sayfa : 352
Yayın Yılı : 2010
Kağıdı : İthal
Ebat : 13,5 x 21,5
Kapak : Kuşe
ISBN : 978-975-6186-52-7
Fiyatı : 15,00 TL
|
Kırım’ın Ebedî Sesi Cengiz Dağcı
Günümüzde başta Ermeni lobileri olmak üzere çeşitli lobilerin Türkiye’yi zor duruma düşürme çabaları, büyük ölçüde bizim geçen yüzyıldaki acılarımızın edebiyata ve sinemaya yansımayışındandır. O korkunç acılarımız için hikâyeler ve romanlar yazmadık. Belgeseller ve filmler çekmedik. Ağıtlar bestelemedik. Resimler yapmadık... Acılarımız, ölenlerle gömüldü gitti. Onların anaları, babaları, kardeşleri, sevgilileri... sadece birkaç türkü, birkaç ağıt yaktılar. Bu acıyı sadece onlar duyuruyor şimdi gönüllere... Bu çekilenleri asıl duyuracak olanlar; aydınlar, edebiyatçılar, şairler, tiyatrocular, sinemacılar gibi yetişmiş ve evrensel dille konuşabilecek insanlardır… Dünya, ancak o zaman bu büyük trajediden haberdar olur. 93 Harbi’nden İstiklâl Savaşı’na uzanan süreçte verdiğimiz beş milyon kaybın, Türk’e karşı yapılmış acımasız bir soykırım olduğu, işte o zaman apaçık ortaya çıkar. Ne acıdır ki, bunu bizim aydınımız ve edebiyatçımız yapamadı...
Bir kişi hariç...
O kişi, Cengiz Dağcı’dır.
Dağcı, Kırım Türklerine uygulanan soykırımı, kardeşlerimizin çektiği acıları, hiç silinmeyecek şekilde eserlerine nakşetti. Cengiz Dağcı’nın yalnız ve onurlu mücadelesini bu kitapla daha yakından tanıyacaksınız.
Sayfa : 240
Yayın Yılı : 2010
Kağıdı : İthal
Ebat : 13,5 x 21,5
Kapak : Kuşe
ISBN : 978-975-6186-51-0
Fiyatı : 12,00 TL
|
|
|
| “İKİNCİ YENİ, TÜRK ŞİİRİNİ TERSYÜZ ETTİ!” |
| |
 Hocam, İkinci Yeni, Türk şiirinde poetik ve pratik anlamda büyük bir kırılma noktası, bir kopuş olarak değerlendirilmekte. Bu şiir, nereden koptu, niçin büyük bir kırılma noktası?.. Önce buradan başlayalım isterseniz.
Evet, doğru bir tespit bu. İkinci Yeni, Türk şiirinde poetik ve pratik anlamda büyük bir kırılmadır. Açıkçası Türk edebiyatının poetik ve pratik zincirinden ilk büyük kopuş Tanzimat’sa -ki öyleydi- ikinci önemli kopuş da İkinci Yeni’ydi diyebiliriz. “İkinci Yeni, hangi zincirden, hangi poetik gelenekten ayrıldı?” diye sorulursa; buna kabaca Tanzimat sonrası oluşan Türk şiir çizgisinden cevabı verilebilir. İkinci Yeni’yi özünden kavramak ve poetik çizgideki yerini belirlemek için ilkin, özetle kendinden önceki -koptuğu- poetikanın/poetikaların ana ilkeleriyle de olsa hatırlanması gerek. Önce Divan şiirine bakmalı tabii ki. Ama ilkin şunu söylemeliyim; poetikayı oluşturan üç temel öge var bence: Tanrı, insan ve tabiat. Şairin bu üç ögeye bakışı, onları tek tek ve birbiriyle ilişkileri bağlamında kavrayış tarzıdır poetikayı belirleyen. Bu temel ögelere bakış ya da kavrayış tarzı, beraberinde şairin ‘gerçek’, bilgi, dil, anlam anlayışını da belirliyor. O hâlde sormalı: Divan şairi tabiat karşısında nasıl bir tavır takınıyor? Bu, doğrudan doğruya Tanrı’ya ve insana ilişkin bir soru aynı zamanda. Genel anlamda tabiat, Divan şairi için Tanrı’yı yansıtan imge hazinesi; dolayısıyla asıl gerçek Tanrı’dır, tabiat değil bu şiirde. Kısacası, Divan şairi beş duyuyla algılanan gerçeğin peşinde değil, onu gölge kabul ediyor. Ama Tanrı’yı ifade edebilmek için tabiattan başka bir malzemesi de yok. Onun için tabiattan aldıklarıyla yetinmek zorunda; bu yüzdendir kimi şairlerin ‘tabiatla sınırlı dil’i yetersiz görmeleri. Çünkü tabiat, Tanrı’nın yüce ‘anlam’ını ifadede yeterli değil, tabiatın dili de sonuçta yeterli olamıyor son kertede. Mevlâna bu nedenle;
|
| Konuşan: Bahtiyar Aslan |
|
|
|
|
Anasayfam Yap
Sık Kullanılanlara Ekle
Osman Yüksel ve Serdengeçti Dergisi
