 |
Türk Edebiyatı Dergisi |
|
| |
|
|
Yeni Kitaplar |
|
1944-1945 Irkçılık-Turancılık Davasında SORGULAR SAVUNMALAR
Türkiye’de 1944-1945 yıllarında dünyanın hiçbir ülkesinde olmayacak ve olması hayal dahi edilemeyecek bir cinayet işlendi. Ülkenin en seçkin aydınları, yurtseverleri, ilim, fikir ve sanat adamları tutuklanarak, tabutluklara sokuldu, mahkemelerde süründürüldü. Nihal Atsız, Orhan Şaik Gökyay, Alparslan Türkeş, Zeki Velidi Togan gibi vatanımızın ve milletimizin büyük sevdalıları, “vatan hainliği” ile suçlanıp bir buçuk yıl işkence altında kaldı. Bu kitap, yakın tarihimizdeki zulümleri, haksızlıkları ve utançları, belgeleriyle ortaya koyan, hem millî bir ağıt, hem de herkesin dönüp dönüp bakması gereken bir ibret aynasıdır.
Sayfa : 592
Yayın Yılı : 2010
Kağıdı : İthal
Ebat : 13,5 x 21,5
Kapak : Kuşe
ISBN : 978-975-6186-53-4
Fiyatı : 25,00 TL
|
Ben Bir Mübâdilim / Mayadağ’dan Şarköy’e
30 Ocak 1923 tarihinde Türkiye ile Yunanistan arasında Nüfus Mübâdelesi Sözleşmesi yapıldı. Lozan’ın ek protokollerinden kabul edilen bu sözleşme ile Türkiye sınırları içinde yaşayan Rumlar (İstanbul’dakiler hariç) Yunanistan’a, Yunanistan’da yaşayan Türkler de (Batı Trakya’dakiler hariç) Türkiye’ye dönecekti. 500.000’e yakın Türk İstanbul, İzmir, Bursa, Balıkesir, Edirne, Tekirdağ, Kırklareli, Samsun, Kocaeli gibi illere yerleştirilirken, Anadolu’daki Rumlar da Yunanistan’a gönderildi. Önce Balkan, ardından Cihan ve sonrasında İstiklâl Savaşı’yla milletimiz tarihinin en büyük felâketlerinden birini yaşadı. Bu üç savaşta toplam altı milyon civarında insanımızı kaybettik. Beş yüz yıldır Türk toprağı olan pek çok yeri terketmek zorunda kalmanın trajedisini yaşadık. Bu eserde, Yunanistan’a bıraktığımız Mayadağ’dan Türkiye’ye göçmüş bir ailenin tarihî macerası anlatılıyor.
Sayfa : 352
Yayın Yılı : 2010
Kağıdı : İthal
Ebat : 13,5 x 21,5
Kapak : Kuşe
ISBN : 978-975-6186-52-7
Fiyatı : 15,00 TL
|
Kırım’ın Ebedî Sesi Cengiz Dağcı
Günümüzde başta Ermeni lobileri olmak üzere çeşitli lobilerin Türkiye’yi zor duruma düşürme çabaları, büyük ölçüde bizim geçen yüzyıldaki acılarımızın edebiyata ve sinemaya yansımayışındandır. O korkunç acılarımız için hikâyeler ve romanlar yazmadık. Belgeseller ve filmler çekmedik. Ağıtlar bestelemedik. Resimler yapmadık... Acılarımız, ölenlerle gömüldü gitti. Onların anaları, babaları, kardeşleri, sevgilileri... sadece birkaç türkü, birkaç ağıt yaktılar. Bu acıyı sadece onlar duyuruyor şimdi gönüllere... Bu çekilenleri asıl duyuracak olanlar; aydınlar, edebiyatçılar, şairler, tiyatrocular, sinemacılar gibi yetişmiş ve evrensel dille konuşabilecek insanlardır… Dünya, ancak o zaman bu büyük trajediden haberdar olur. 93 Harbi’nden İstiklâl Savaşı’na uzanan süreçte verdiğimiz beş milyon kaybın, Türk’e karşı yapılmış acımasız bir soykırım olduğu, işte o zaman apaçık ortaya çıkar. Ne acıdır ki, bunu bizim aydınımız ve edebiyatçımız yapamadı...
Bir kişi hariç...
O kişi, Cengiz Dağcı’dır.
Dağcı, Kırım Türklerine uygulanan soykırımı, kardeşlerimizin çektiği acıları, hiç silinmeyecek şekilde eserlerine nakşetti. Cengiz Dağcı’nın yalnız ve onurlu mücadelesini bu kitapla daha yakından tanıyacaksınız.
Sayfa : 240
Yayın Yılı : 2010
Kağıdı : İthal
Ebat : 13,5 x 21,5
Kapak : Kuşe
ISBN : 978-975-6186-51-0
Fiyatı : 12,00 TL
|
|
|
| AMSTERDAM VE İKİ KÜÇÜK BOŞ ODA |
| |
 Bu yaz tatile çıkarken yanıma aldığım kitaplardan biri Theo’ya Mektuplar, diğeri Anne Frank’a ait Hatıra Defteri’ydi. Her ikisinin de geride bırakacağı hüznü aşağı yukarı tahmin edebiliyordum; ama koyu yeşil çamların bittiği yerden sonsuzluğa uzanan kıpır kıpır dalgalı turkuazın yarattığı huzur bu duyguların üstesinden gelebilecek kadar güçlüydü. Tesadüfen seçtiğim bu iki kitap, her köşe başında bir sanatçının belirdiği, birkaç yıl önce gittiğim Amsterdam’a sürüklemişti beni. Bir saatlik kanal turuyla fethedilmeyi bekleyen avuç içi kadar küçük bir şehirdi, Amsterdam ama milyonu bile bulmayan her milletten renkli nüfusu sayısız müzelere ve baş döndüren hızda sanatsal bir devinime sahipti. Van Gogh Müzesi ile Anne Frank’ın Nazilerden saklandığı evi gezdiğim o günlerde ne Anne’nin anılarından ne de Van Gogh’un günlüğe benzer kardeşi Theo’ya yazdığı mektuplardan haberim vardı.
Van Gogh Müzesi’nin bilet kuyruğunda, içerde Amsterdam’a, ressamın doğup 35 yıl yaşadığı bu ülkeye dair birçok resim bulacağıma emindim. Ressamın tablolarını -reprodüksiyonları dışında- hem ilk kez görmüş hem de ülkeyi onun tabloları aracılığıyla tanımış olacaktım. Resmedilecek ne çok şey vardı. Dört yüz yıl öncesine ait Andersen masallarından çıkmış gibi yan yana dizili üçgen çatılı, dar, uzun sevimli evler, kanalların üstünde açılıp kapanır zarif köprüler, uçsuz bucaksız göz alıcı lale tarlaları, düzgün fizikli güzel yüzlü insanlar, Kuzey Deniz’inde seyreden beyaz yelkenli gemiler, elbette yel değirmenleri, 19 yy. Hollanda’sına özgü her şey ama her şey müzede olmalıydı. Oysa sanatçının yaptığı resimler arasında ne Amsterdam ne de Hollanda’ya ait hayalimde kurduğum imgelerden en ufak bir iz bile yoktu.
|
| Hülya Atakan |
|
|
|
|
Anasayfam Yap
Sık Kullanılanlara Ekle
Osman Yüksel ve Serdengeçti Dergisi
